شربت انجیر

ماده	مقدار
انجیر خشک، دم‌گرفته و خردشده	50 g
آب	150 ml
شکر سفید	100 g

دربارهٔ این شربت

استهبان در تپه‌های فارس، سرزمین انجیر ایران است. باغ‌های دیمش دامنه‌ها را پوشانده‌اند و فقط با باران زمستان آبیاری می‌شوند، و هر اواخر تابستان انجیرها را زیر آفتاب می‌گذارند تا خشک شوند و به همان انجیرهای خشک ریز و عسلی‌شیرینی تبدیل شوند که در بازارهای سراسر ایران فروخته می‌شوند. انجیر خشک را با گردو می‌خورند، در آجیل شب‌های زمستان می‌ریزند و با چای تعارف می‌کنند.

این شربت همان شیرینی عمیق، مربایی و عسل‌مانند را بیرون می‌کشد. به نوشیدنی بدنه‌ای میوه‌ای و گرد می‌دهد که کنار انار ترش و لیموترش زیبا می‌نشیند.

روش ساخت

دم سفت انجیرها را بچینید و انجیرها را درشت خرد کنید.
انجیرها و آب را با درِ بسته 10 دقیقه با حرارت ملایم بجوشانید.
از روی حرارت بردارید و با درِ بسته 10 دقیقهٔ دیگر بگذارید دم بکشد.
از پارچهٔ ریزبافت صاف کنید و به‌آرامی بفشارید. تفاله را به‌زور رد نکنید.
100 میلی‌لیتر مایع اندازه بگیرید و اگر لازم بود با آب به این مقدار برسانید.
100 گرم شکر اضافه کنید و با حرارت ملایم و هم‌زدن گرم کنید تا حل شود.
خنک کنید، در بطری بریزید، تاریخ و نوع انجیر را روی بطری بنویسید و در یخچال بگذارید.

مقدار و نگهداری

حدود 165 میلی‌لیتر می‌شود.
در یخچال نگه دارید و ظرف 1–2 هفته مصرف کنید (تخمینی).
کمی ماتی طبیعی است.

نکته‌ها و رفع اشکال

طعم ضعیف: از انجیرهای نرم و معطر استفاده کنید، نه سنگ‌سفت؛ یا 60 گرم انجیر به کار ببرید.
خیلی غلیظ یا کدر: زیادی فشار داده‌اید. دوباره از پارچهٔ تمیز صاف کنید.
انجیرهای باقی‌مانده: خردشان کنید و در ماست یا اوتمیل بریزید؛ خوشمزه‌اند.

گونه‌های دیگر