گلاب میمند
جولپ به خانه برمی‌گردد: بوربن، سکنجبین نعنا و یک قطره گلاب روی یخ خرد.
مواد لازم
| ماده | ml | oz |
|---|---|---|
| بوربن | 60 ml | 2 oz |
| سکنجبین نعنا · خانگی, P06 | 20 ml | ⅔ oz |
| برگ نعنای تازه | 8 leaves | |
| گلاب خوراکی | 1 drop | |
| یخ خرد | to fill |
اونس‌ها گرد شده‌اند؛ برای دقت با میلی‌لیتر پیمانه کنید. موارد خانگی به صفحهٔ خودشان پیوند دارند.
جام جولپ یا لیوان راکس، یخ‌زده
یخ خرد، فشرده، با کلاهکی از یخ بیشتر
دسته‌ای نعنا و یک برگ ترد کاهوی رومی برای فروبردن، به رسم کاهو سکنجبین
داستان
واژهٔ «جولپ» فارسی است. از «گلاب» آغاز شد، از عربی «جُلاب» و لاتین «julapium» گذشت و در انگلیسی سده‌های میانه نام نوشیدنی شیرین و دارویی شد؛ تنها در سدهٔ هجدهم بود که به جام نعنا و ویسکی جنوب آمریکا بدل شد. میمند، شهرکی نزدیک فیروزآباد فارس، جایی است که هنوز بخش بزرگی از گلاب ایران از آن می‌آید: هر اردیبهشت گل محمدی سپیده‌دم چیده و همان روز تقطیر می‌شود. این نوشیدنی جولپ را به همان واژه برمی‌گرداند. سکنجبین، کهن‌ترین شربت ترش‌وشیرین ایران، کاری را می‌کند که شکر در کنتاکی می‌کند، با تندی سرکه‌ای که بوربن را روشن نگه می‌دارد، و یک قطره گلاب میمند میان نعنا می‌نشیند، مثل عطر دشت‌ها. بر لبهٔ جام، برگی کاهو برای فروبردن؛ چون در ایران سکنجبین را در بعدازظهر گرم همین‌طور می‌خورند.
روش تهیه
- جام جولپ یا لیوان راکس سنگینی را در فریزر بگذارید تا یخ بزند.
- برگ‌های نعنا و سکنجبین را در جام بریزید. برگ‌ها را با مادلر یا پشت قاشق بار آرام فشار دهید، فقط آن‌قدر که کوفته شوند؛ پاره‌شان نکنید.
- بوربن و یک قطره گلاب را اضافه کنید.
- جام را با یخ خرد پر کنید و با قاشق بار هم بزنید تا بیرون جام یخ ببندد.
- رویش کپه‌ای یخ خرد تازه بریزید.
- با دسته‌ای پربرگ نعنا که به کف دست زده‌اید تا عطرش آزاد شود، و یک برگ ترد کاهوی رومی کنار آن، تزئین کنید. با نی کوتاهی کنار نعنا سرو کنید.
طعمش چطور است
سرد، نعنایی و روشن. اول وانیل و بلوط بوربن، بعد ضربهٔ ترش‌وشیرین سکنجبین جایی که جولپ کلاسیک فقط شیرین است، و در پایان گلابی کم‌رنگ که بیشتر از بینی حسش می‌کنید. برگ کاهو را که در نوشیدنی فرو کنید و بخورید، نیمی از لذت همان است.
مزهٔ ایرانی: شیرین، ترش، معطر (shirin (sweet), torsh (sour), aromatic)
همراهش
- غذا: برگ‌های ترد کاهو با کاسه‌ای سکنجبین برای فروبردن، یا خیار شور با نعنای خشک.
- شیرینی: فالودهٔ شیرازی با گلاب و آب‌لیمو، یا بشقابی گز.
- تنقلات: باقلا با گلپر
گونه‌ها
های‌بال کاهو
30 میلی‌لیتر آب کاهوی رومی تازه، 50 میلی‌لیتر جین یا ودکا، 20 میلی‌لیتر سکنجبین، 10 میلی‌لیتر آب لیمو، شیک‌شده و با سودا در های‌بال پر شود. علفی، سبز و بسیار ایرانی.
جولپ عسلی
از گونهٔ عسلی سکنجبین در صفحهٔ شربت (همان سرکنگبین اصیل) استفاده کنید و بوربن را به 50 میلی‌لیتر برسانید تا جامی نرم‌تر و کهن‌تر داشته باشید.
رای
بوربن را با رای ویسکی عوض کنید تا جولپی خشک‌تر و تندتر داشته باشید که در برابر سرکه می‌ایستد.
نکته‌های تعادل
- سکنجبین این‌جا هم شکر است و هم ترشی. اگر تند بود به 15 میلی‌لیتر برسانیدش؛ اگر بی‌روح بود 5 میلی‌لیتر بیشتر بریزید، نه مرکبات.
- یک قطره گلاب، نه دو قطره. باید عطر باشد، نه طعم. از قطره‌چکان استفاده کنید.
- یخ خرد زود آب می‌شود: تند بسازید و فوراً سرو کنید. یخ بستن بیرون جام نشانهٔ آماده بودن است.
- نعنا را بکوبید، هرگز خرد نکنید؛ نعنای خردشده تلخ و گل‌آلود می‌شود.
آلرژن‌ها
- آلرژن شناخته‌شده‌ای ندارد.
- حاوی الکل است. لطفاً مسئولانه بنوشید.
ساختنش را ببینید
همراه شوید
مرحله‌ها همراه با انیمیشن روشن می‌شوند. روی هر مرحله بزنید تا به آن بروید.
فارس، در خیال
