ریواس هورامان

داستان

هورامان سرزمین روستاهای سنگی پلکانی است که از کوه‌های سرکش کردستان بالا می‌روند و یونسکو آن را برای چشم‌انداز فرهنگی پلکانی‌اش به ثبت رسانده است. هر بهار، مردم به دامنه‌ها می‌روند تا ریواس وحشی بچینند و ساقه‌های جوانش را خام، با یک نوک‌انگشت نمک، بخورند؛ یکی از نخستین طعم‌های تازه و ترش پس از زمستان. نعنای وحشی هم در کنارش می‌روید. این های‌بال روشن یک صبح بهاری در کوهستان است.

روش تهیه

1. جین، کوردیال ریواس، شربت عسل و نعنا را همراه یخ در شیکر بریزید.
2. کوتاه شیک کنید، حدود 8 ثانیه.
3. دوبار صاف کنید و روی یخ تازه در های‌بال بریزید.
4. رویش سودا بریزید و یک بار هم بزنید.
5. با یک شاخه نعنا و یک نوار نازک ریواس تزئین کنید.

طعمش چطور است

ترد و ترش، با ریواس سبز، نعنای خنک و شیرینی نرم گل‌های وحشی از عسل.

مزهٔ ایرانی: ترش (torsh (sour))

همراهش

• غذا: کلانه، نان کردی پرشده با تره‌کوهی، یا سبزی تازه با پنیر.
• شیرینی: گردو و عسل کوهی با نان گرم.
• تنقلات: ساقهٔ ریواس تازه با نمک، خوراکی بهار

گونه‌ها

ریواس نمکی

2 قطره محلول نمک ساده (P29) اضافه کنید، همان‌طور که در کوهستان ریواس را با نمک می‌خورند.

ریواس ودکا

به جای جین از ودکا استفاده کنید.

بدون الکل

30 ml کوردیال ریواس، نعنا، عسل و سودا.

نکته‌های تعادل

• اگر نوشیدنی زیادی تیز بود، شربت عسل را به 10 ml برسانید.
• کوتاه شیک کنید تا نعنا روشن بماند و تلخ نشود.

آلرژن‌ها

• عسل
• حاوی الکل است. لطفاً مسئولانه بنوشید.