اولدفشن تویسرکان

داستان

استان همدان دو باغی دارد که فائو میراث کشاورزی جهانی می‌خواند. در ملایر، شهر خوشه‌های طلایی، انگور پاییز را می‌جوشانند تا شیره شود؛ همان ملاس تیره‌ای که زاگرس تمام زمستان با نان می‌خورد. در تویسرکان، یک ساعت آن‌طرف‌تر، از هر ده خانه نُه خانه از درخت‌های گردویی زندگی می‌کنند که نسل‌هاست ایستاده‌اند. این دو را با لواش و چای روی سفره بگذارید و یک شب زاگرس دارید. اولدفشن ساده‌ترین راه نوشیدنش است: ویسکی، یک قاشق شیره به جای شکر، رد کم‌رنگی از گردو، بیترز، یک تکهٔ بزرگ یخ.

روش تهیه

1. لیوان راکس را سرد کنید.
2. بوربن، شربت شیرهٔ انگور، شربت گردو و بیترز را 25 ثانیه با یخ هم بزنید.
3. روی یک تکه یخ بزرگ و شفاف صاف کنید.
4. پوست پرتقال را روی سطح بفشارید و در جام بیندازید.
5. نصف گردوی بوداده را روی سیخ، عرض جام بگذارید.

طعمش چطور است

غنی و آهسته: کشمش و کارامل شیره زیر بلوط و وانیل بوربن، لبهٔ خامه‌ای گردو، پرتقال در بینی. مویی شیرین‌تر از اولدفشن کلاسیک، خشک‌تر از آنچه به نظر می‌رسد.

مزهٔ ایرانی: شیرین، مغزدار، گرم (shirin (sweet), nutty, warm)

همراهش

• غذا: لواش با گردو، پنیر و سبزی، صبحانهٔ همدانی.
• شیرینی: باقلوای گردویی.
• تنقلات: گردوی تر با نمک در پاییز

گونه‌ها

براندی انگور

بوربن را با براندی کهنهٔ انگور عوض کنید تا نوشیدنی تمام‌انگور شود.

دودی

جام را با چند قطره ویسکی دودی بشویید.

زمستانی

نصف چوب دارچین را هم‌زده و کمی کمتر سرد سرو کنید.

نکته‌های تعادل

• شیره از شربت ساده شیرین‌تر است: 10 میلی‌لیتر سقف است.
• یخ شفاف، یک تکه؛ نوشیدنی باید به‌سختی رقیق شود.
• به‌قدر کافی هم بزنید؛ این نوشیدنی خیلی سرد بهتر است.

آلرژن‌ها

• tree nuts (walnut)
• حاوی الکل است. لطفاً مسئولانه بنوشید.