شفق گاوزبان

داستان

بر دامنه‌های سبز بالای خزر، گل گاوزبان اوایل تابستان چیده و در سایه خشک می‌شود تا گلبرگ‌ها بنفش‌آبی شوند. چایش همان فنجانی است که مادربزرگ ایرانی برای اعصاب، برای سرماخوردگی، برای روز بد در دست‌تان می‌گذارد، با یک تکه نبات و چند قطره لیمو. دم‌کرده‌اش بنفش غلیظ شفق است. این نوشیدنی طوری ساخته شده که مهمان خودش لیمو را بریزد: رنگ باید با رسیدن اسید به رنگدانهٔ گلبرگ‌ها به صورتی بگراید، همان‌طور که چای‌های گلی دیگر می‌گردند. هنوز آزمایشش نکرده‌ایم؛ اگر بشود، نمایش مجموعه است و اگر نشود، باز هم سور جینی عسلی خوبی است به رنگ غروب.

روش تهیه

1. کوپ را سرد کنید.
2. جین، دم‌کردهٔ گاوزبان و شربت عسل را با یخ محکم شیک کنید.
3. دوبار صاف کنید و در کوپ بریزید.
4. آب لیمو را در پارچ کوچکی کنار جام سرو کنید. مهمان آن را می‌ریزد و تغییر رنگ را تماشا می‌کند، بعد یک بار هم می‌زند.
5. یک گل خشک گاوزبان رویش شناور کنید.

طعمش چطور است

اول نرم و گلی، وسط عسل، بعد لیمو می‌رسد و همهٔ نوشیدنی بیدار می‌شود: سوری روشن و تمیز با رایحهٔ کم‌رنگ کاه و گل که بی‌شک همان چای است.

مزهٔ ایرانی: ترش، گلی (torsh (sour), floral)

همراهش

• غذا: ماهی دودی و نارنج خزر، یا کوکو سبزی.
• شیرینی: رشته‌خشکار، شیرینی گردویی گیلان.
• تنقلات: گوجه‌سبز با نمک

گونه‌ها

از پیش مخلوط

اگر رنگ عوض نشد، لیمو را با بقیه شیک کنید و مثل یک سور معمولی سرو کنید.

نباتی

شربت عسل را با 15 میلی‌لیتر شربت نبات زعفرانی عوض کنید تا چای درست همان‌طور که نوشیده می‌شود باشد.

بلند

در های‌بال با 60 میلی‌لیتر دم‌کرده بسازید و با سودا پر کنید.

نکته‌های تعادل

• تغییر رنگ را پیش از نمایش سر میز، در آشپزخانه امتحان کنید.
• دم‌کرده را سرد و دور از نور نگه دارید؛ بنفشش می‌پرد.
• عسل‌ها فرق دارند؛ عسل ملایم می‌گذارد گل حس شود.

آلرژن‌ها

• عسل
• حاوی الکل است. لطفاً مسئولانه بنوشید.